Olejowanie włosów olejkami ajurwedyjskimi

Pierwszy raz olejowałam włosy, zanim w ogóle znałam to słowo. Moja babcia robiła to od zawsze — ciepły olej, spokojne, okrężne ruchy na skórze głowy, i włosy owinięte na noc w ręcznik. Wtedy myślałam, że to tylko rytuał urody. Dopiero w Kerali, ucząc się ajurwedy, zrozumiałam, że to, co robiła moja babcia, ma nazwę — Murdha Taila — i konkretne uzasadnienie w tym, jak ajurweda patrzy na włosy: nie jako na coś, co pielęgnujemy z zewnątrz, tylko jako na przedłużenie tego, co dzieje się wewnątrz nas.

Hinduski robią to od tysięcy lat, nie dlatego że ktoś im kazał, tylko dlatego że to działa. I nie chodzi tylko o sam olej — chodzi o to, jak go stosujesz, kiedy, i czy w ogóle jest dopasowany do Twoich włosów.

Olej ajurwedyjski to nie jest zwykły olej roślinny w butelce. Powstaje przez długie, powolne gotowanie ziół w bazie olejowej — najczęściej sezamowej lub kokosowej — dzięki czemu składniki aktywne roślin, te rozpuszczalne w wodzie i te rozpuszczalne w tłuszczu, trafiają razem do jednego produktu. To dlatego dobrze zrobiony olej ajurwedyjski działa głębiej niż olej tłoczony na zimno stosowany samodzielnie. To w dużym uproszczeniu, gdyż metody przygotowania olejów ajurwedyjskich są bardzo kompleksowe i apteczne niemal precyzyjne.

Nałożony na skórę głowy i delikatnie wmasowany olejek ajurwedyjski, poprawia mikrokrążenie, dzięki czemu cebulki włosowe dostają więcej tlenu i składników odżywczych. To dlatego regularne olejowanie realnie wspiera gęstość włosów, a nie tylko ich powierzchowny wygląd. Efekt widać nie od razu, ale po kilku tygodniach regularności — miększe, bardziej elastyczne włosy, mniej rozdwojonych końcówek, spokojniejsza skóra głowy.

To pytanie dostaję najczęściej, więc odpowiem wprost: olej nakładasz najpierw na skórę głowy, nie na długość. Tam składniki roślinne mają szansę wniknąć i zadziałać na cebulki — to główny cel olejowania ajurwedyjskiego, nie tylko nawilżenie samego włosa.

Zaczynasz od niewielkiej ilości ciepłego oleju na skórę głowy, wykonujesz delikatny, okrężny masaż — bez trzepania, bez pocierania, to ma być przyjemne, nie „sportowe”. Dopiero potem niewielką ilość oleju rozprowadzasz na długości, tyle, żeby włosy były delikatnie powleczone, nie ociekające. Olejowanie samej długości, bez skóry głowy, ma sens jeśli zależy Ci wyłącznie na nawilżeniu łodygi włosa, ale nie wykorzystujesz wtedy pełnego potencjału oleju ajurwedyjskiego — a szkoda, bo to właśnie praca na skórze głowy odróżnia olejowanie ajurwedyjskie od zwykłego smarowania końcówek.

Nie ma jednego uniwersalnego oleju dla wszystkich, tak samo jak nie ma jednej doszy dla wszystkich. Jeśli nie znasz jeszcze swojego typu włosów według ajurwedy, zacznij od tego — dobór oleju bez tej wiedzy to strzelanie na oślep.

W dużym skrócie:

• włosy suche, cienkie i skłonne do puszenia się (dominacja Vata) najlepiej reagują na intensywne, tłuste oleje jak sezamowy czy migdałowy, stosowane regularnie i długo trzymane na głowie.
• Włosy cienkie, skłonne do przetłuszczania u nasady i przedwczesnego siwienia (dominacja Pitta) potrzebują chłodzących olejów — kokosowego, amla, z dodatkiem neem — stosowanych kilka razy w tygodniu, ale bez przesady z ilością. 
• Włosy gęste, ciężkie, z tendencją do przetłuszczania (dominacja Kapha) najlepiej znoszą lekkie olejowanie, głównie końcówek, żeby nie obciążać dodatkowo skóry głowy, która i tak produkuje sporo sebum.